Şu durumda, Dostoyevski’nin eserlerinin başlıca özelliği çok sesliliktir: Yazarın romanlarında farklı bakış açıları eşit olarak ses çıkarır. Ayrıca, yazar her kahramanla eşit düzeyde tartışır. Eserlerinin edebî değeri bütünüyle bir “büyük diyalog” çıkarmasında yatar: “Tek ses hiçbir şeyi sona erdirmez ve hiçbir şeyi çözmez. Hayatın, varoluşun asgari ölçütü iki sestir.”

Bu kural sadece eserin konusunun işlenişinde ve karakterlerin ilişkilerinde değil aynı zamanda Bahtin’in “çift seslilik” olarak tanımladığı özel bir dil kullanım yönteminde de uygulanmaktadır. Bahtin’e göre, Dostoyevski çok sesli romanın yaratıcısıdır ve yepyeni bir roman türü yaratmıştır

Bu yazı, Jale Coşkun’un “F. M. DOSTOYEVSKİ’NİN ESERLERİNDE DİL VE ÜSLUP” adlı eserinden alınmıştır.